Дунёга тушкун бўлмаслик ва таот-ибодатнинг асли.

Дунёга тушкун бўлмаслик. Иброҳим бин Адҳам1 ҳазратлари, зуҳднинг фарз, саломатлик ва фазилат каби учта даражаси мавжудлигини билдириб, шуларни сўзлаганди: “Фарз бўлган зуҳд, ҳаромлардан сақланиш; саломатликдан иборат зуҳд, шубҳалиларни тарк этиш; фазилат бўлган зуҳд эса, ҳалол бўлганлардан ҳам кифоясини олиб, қолганларини тарк этишдан иборатдир. ”Зуҳд” сўзининг маъноси, шубҳали бўлиб қолиш хавфи бўлганлиги учун мубоҳларнинг кўпидан сақланиб, ихтиётли бўлиш, дунёга (дунё молу мулкига) тушкун бўлмаслик дегани бўлади. Зуҳд, бу дунёда қалб ва бадан роҳатининг, охиратда эса, саодат ва неъматларга эришишнинг сабабидир.

Давоми..