Вафотлари …

 270. Вафотлари (7) Ҳазрати Билол, саҳобаларни масжидга йиғди. Муҳтарам пайғамбаримиз яна ҳазрати Али ва Фадлга суяниб, масжидга ташриф буюрдилар. Минбарга ўтириб, Аллоҳу таолога ҳамду сано айтгач: “Эй Асҳобим! Хабарингиз бўлсин, жудолик вақти яқинлашди. Кимнинг менда ҳақи бўлса, уни мендан олсин. Менинг наздимда севгили бўлганлар, мендан ҳақларини сўрасинлар ёки ҳалол қилиб, рози бўлсинлар. Токи, Раббимнинг ҳузурига ва раҳматига қарзларимни тўлаган ҳолда борайин”- деб марҳамат қилдилар. Сўнгра жамоатга пешин намозини ўқитдилар. Намоздан кейин минбарга чиқиб, намоздан олдин айтганларини такрорладилар. Вафотларига уч кун қолганда пайғамбаримизнинг хасталиклари яна-да оғирлашди. Масжидга чиқиб жамоатга намоз ўқита олмадилар.…

Давоми..

Ҳазрати Муҳаммаднинг ҳаёти: Тақдим.

                                 Ҳазрати Муҳаммад соллаллоҳу алейҳи ва саллам …                 Фан доктори, профессор РАМАЗОН ОЙВАЛЛИЙ                Мармара Унивеситетининг Илоҳиёт факултети.                                                           2 – нашри                                                              2006                                                       И С Т А Н Б У Л

Давоми..

Ҳазрати Муҳаммад (сас) бўлимининг мундарижаси.

I Қисм: Пайғамбаримизнинг(солаллоҳу алейхи ва саллам) муборак “Нур”и. II Қисм: Пайғамбар алейҳиссаломнинг дунёга ташрифи. III Қисм: Муҳаммад алейҳиссаломнинг ўсмирлиги ва уйланиши. IV Қисм: Муҳаммад соллаллоҳу алейҳи ва салламнинг биъсати (Пайғамбарлиги) ва даъвати. V Қисм: Ҳабашистонга ҳижрат. VI Қисм: Меърож воқеаси. VII Қисм: Ҳижрат арафасидаги воқеалар. 

Давоми..

I Қисм: Ҳазрати Пайғамбаримизнинг муборак «Нур”и.

  Пайғамбаримизнинг(солаллоҳу алейхи ва саллам)муборак «Нур”и.  Муҳаммад (алайҳиссалом), Аллоҳу таолонинг ҳабиби, севгилиси, яратилган бутун инсониятнинг ва бошқа махлуқотнинг ҳар тарафлама энг юксаги, энг чиройлиси, гўзали ва шарафлисидир. Ул зот, Аллоҳу таолонинг ўзи мадҳ этган, жамики инсониятга ва жинга пайғамбар қилиб танлаган, сўнгги ва энг юксак Пайғамбаридир.  Ул сарвар оламларга раҳмат қилиб юборилган бўлиб, дунёдаги жонли-жонсиз ҳамма нарса Ул зотнинг ҳурматига яратилган. Уларнинг муборак исмлари Муҳаммад (алайҳиссалом), такрор-такрор мадҳ этилган, жуда кўп мақталган деган маъноларни билдиради. Аҳмад, Маҳмуд, Мустафо каби бошқа муборак исмлари ҳам бор. Оталарининг исми Абдуллоҳ эди. Муҳаммад (алайҳиссалом) ҳижратдан 53 йил аввал, Рабиул-аввал ойининг ўн иккинчиси, душанба…

Давоми..

II Қисм: Пайғамбар алейҳиссаломнинг дунёга ташрифи.

Олам шундай бир шаклда қоронғилашган ва бутун атрофни зулмат шундай қоплаб олгандики, ҳар бир нарсанинг яратувчи Оллоҳу таолога иймон келтиришни ва ибодат қилишни кишилар ташлаб қўйгандилар. Ўзларини билмай қўйишлари юксалиб кетганлигидан, улар, коинотда бутун жараён қилиб қўйилган ҳодисаларга ва Жаноб-и Ҳақ яратган нарсаларга, айниқса қўлларидаги бутларга “илоҳ” дея сиғинардилар. Олам ғамгин, борлиқлар ғамгин, кўнгуллар ғамгин эди ва юзлардан кулги узоқлашганди. Оллоҳу таоло, бошқа махлуқларидан устун этиб яратган бандаларининг Жаҳаннамдан қутилишига сабаб бўладиган бир қаҳрамон лозим бўлган вақт етишганди. Масалан, унинг туғилишига жуда оз вақт қолаётган эди. Олам, Одам алейҳиссаломдан бу…

Давоми..

III Муҳаммад алейҳиссаломнинг ёшлиги ва уйланиши.

Муҳаммад алейҳиссаломнинг ўсмирлиги ва уйланиши. Ҳар трафлама инсонларнинг энг юксаги бўлган Муҳаммад алейҳиссалом, ҳали   ўсмирлигидаёқ Макка халқи ичида ўз тартибларига кўра, кишиларга кўп ёқимли кўриниш олган эди. Жуда гўзал ахлоқи, кишилар билан бунгача ҳеч учрамаган бир шаклда муомаласи, сокин, юмшоқлиги ва одамларда йўқ бошқа устун сифатлари билан ёқимли бир киши бўлиб қолган эди. Унинг бундай ҳислатлари учун кишилар ҳайрон қолишардилар. Макка халқи, ўзлари гувоҳ бўлиб турган, ҳайрон қоларли даражадаги тўғри сўзлилиги ва ишончлиги ҳисобига Унга Ал-Амийн, яъни ишончли, Унга ҳар доим ишониш мумкин маъносини берадиган лақаб қўйишгандилар. У ўсмирлигида ана…

Давоми..

IV Қисм: Ҳазрати Муҳаммаднинг биъсати ва даъвати.

Муҳаммад соллаллоҳу алейҳи ва салламнинг  биъсати (Пайғамбарлиги) ва даъвати. Оламларнинг афандиси (соллаллоҳу алейҳи ва саллам), ўттиз етти ёшлигидаёқ ғойибдан “Ё Муҳаммад” деб уни чақирган товушлар эшитарди. Ўттиз саккизида, бир қатор нурлар кўра бошлади. Воқеаларни фақат Ҳазрати Ходижа волидамизга айтиб берарди. Муҳаммад алейҳиссаломга пайғамбарликнинг билдирилиши яқин қолган бир орада, замонасининг машҳур адибларидан Қус бин Саида, Уқоз кўргазмасида туянинг устида туриб, катта бир йиғинга ўқиган хутбасида Унинг (пайғамбарнинг) келиши хушхабарини берганди. Севимли Пайғамбаримиз ҳам ўша хутбани тинглаганлар орасида бор эди. Қус бин Саида, ўша ўзининг машҳур хутбасининг бир қисмида шундай деганди: “Эй…

Давоми..

V Қисм: Ҳабашистонга ҳижрат.

Расулуллоҳ афандимиз пайғамбарлиги билдирилганининг бешинчи йили эди. Бу замон ичида мушрикларнинг мусулмон бўлганларга тинмай исканжалар кўрсатишига қарамай, мусулмонлар сонининг ўсиши давом қиларди. Бироқ мушриклар ҳам исканжаларини янада кучлантишарди ва қўлларидан нима келса ҳаммасини ишга солишаётгандилар. Пайғамбар афандимизнинг асҳоби чидаб бўлмас азобларга қолаётганди. Уларнинг оёқларидан туяларга боғлаб қарама-қарши тарафларга туяларни ҳайдаб парчалаб ўлдиришаётгандилар. Бундай охири кўринмас исканжалардан Расулуллоҳ афандимиз эзилиб, хафа бўлаётганди. Исканжалар эса, кундан кун ёвузлашаётган эди. Расулуллоҳнинг марҳаматга тўлиб тошган қалби буларни қабул қилолмай эзилаётганди. Шунинг учун бир кун Асҳоб-и киромни бир жойга йиғди ва уларга қараб, “Эй Асҳобим! Энди…

Давоми..

VI Қисм: Меърож воқеаси.

Севимли пайғамбаримиз соллаллоҳу алейҳи ва саллам, юқорида  кўрилганлари бир шаклда кўзига кўринган ҳар бир қабилага Исломни тушунтирди. Уларнниг ҳаммасидан ўзини ҳимоя қилиб, кишиларга Исломни таблиғ қилишда ёрдамчи бўлишларини сўради. Бироқ ҳеч ким мусулмон ҳам бўлмади, Уни ҳимоя этишга ҳам яқинлашмади. Аксинча, Уни ҳақорат, махара қилди, зулм ва исканжа бердилар, ёлғончига чиқардилар. Оламларнинг афандиси, ўша вақт жуда чарчаган, оч ва сувсиз қолиб, хафа ва ғамгинлик остида қолган эди. Кундузлари асосан шундай ўтарди, кечалари ҳам узоқ вақт шу ҳолда қоларди. Маккали мушриклар тинмасдан Унинг орқасидан кузатишардилар. Каъбани зиёрат қилишга келганларнинг мусулмон бўлишларига тўсиқ…

Давоми..

VII Қисм: Ҳижрат арафасидаги воқеалар.

Севимли Пайғамбаримиз ҳар йили, Каъбага зиёратга келишаётган қабилаларни динга даъват этар, уларнинг Жаҳаннам оташидан қутулиб абадий саодатга эришишлари учун тинмасдан меҳнат қилар ва бошқа керакли барча ҳаракатларни амалга оширишга уринар ва ҳеч нарсадан чекинмасдан пайғамбарлик вазифасини ўз ўрнига қўйишда давом қиларди. Қабилалар келиб қўноқлашадиган жойларда уларни кутарди ва келганларга, “Оллоҳу таолонинг пайғамбарлик вазифасини ўрнига қўйгунимча мени қўрийдиган ва менга ёрдам берадиганлар борми? Шундайлар бўлса, уларга Жаннат берилади” дея марҳамат қиларди. Бироқ ҳар сафар Уни қурийдиган ҳам, ёрдам берадиган ҳам бирор киши топилмасди.

Давоми..